بازم پستي دارم که با شکر خدا شروع ميشه

خدايا شکرت
روزي رو فراهم کردي که بتونم تمومش کنم. روزي که برخلاف تصوراتم که فکر ميکردم بايد شخص سومي وجود داشته باشه تا من رو بِکَنه. تو بودي با همه بديام. ميدونم که از دستم ناراحتي. ديشب کاملا درکت ميکردم که دوست داشتي همين لحظه يه رعد بفرستي که مثل اقوام سوره فجرت نابودم کني.

ولي خداي لب‏المرصاد عزيز من. خواهش ميکنم وقتي گناه ميکنم در کمينم نباش. آخه تو که خداي تلافي نيستي. تو رئوفي. تو همون خداي کاملا بس براي بنده‏ات هستي. همون يغفر الذنوب جميعا.

پس کمک کن.
يعني فراموشش کن.
منظورم اينه که غلط کردم.
اشتباه بزرگي بود.
بازم بگم...

و بازم خواهش دارم ازت

مامانم

روز چهارشنبه صبح مادر عزيزم عمل داره
کمکش کن
يعني خواهشا امتحان من رو تو اين مورد قرار نده.
دکتر گفته شانسش 60 درصده
تو 100 درصدش کن
بنده بدي داري ميدونم.

ولي مثل هميشه تو خوبي

التماس دعا